
Veilige obligaties met hoog rendement: haal je 8% echt?
Veilige obligaties met hoog rendement bestaan zelden in één product, want een hogere rente betekent bijna altijd een hoger risico. Met kwalitatieve investment grade obligaties haal je grofweg 4% per jaar, en voor 8% op portefeuilleniveau heb je een combinatie van strategieën nodig. Dat verhaal hoor je alleen niet op verjaardagen.
Op elke verjaardag zit er namelijk wel eentje. Een man met een glas rode wijn vertelt vol trots dat hij een obligatie heeft met 8 procent rente, en dat het hartstikke veilig is omdat er vastgoed onder zit. Ik knik dan beleefd, want ik weet inmiddels dat zo'n combinatie van veiligheid en een hoge rente ongeveer net zo vaak voorkomt als een kerstboom in juli.
Kijk, ik begrijp de zoektocht heel goed. Je hebt hard gewerkt voor je vermogen, je wilt het beschermen en je wilt er tegelijk een mooi rendement op maken. Obligaties lijken daarvoor het ideale instrument, want je krijgt elk jaar rente en aan het einde van de looptijd je geld terug. In ieder geval, zo staat het in de folder.
In ruim twintig jaar beleggen heb ik keer op keer gezien dat de hoogste rente zelden het beste rendement oplevert. Juist met obligaties met hoge rente hebben veel beleggers flink leergeld betaald, terwijl de belegger met de saaie, lage coupon rustig doorsliep. In dit artikel lees je hoe de obligatiemarkt echt werkt, wat high yield obligaties zijn, wanneer die 8 procent een kans is en wanneer een valkuil, en hoe je met een slimme combinatie van strategieën richting 8% portefeuillerendement kunt werken zonder blind te gokken op de hoogste coupon.
Bestaan veilige obligaties met hoog rendement eigenlijk?
Benjamin Graham, de leermeester van Warren Buffett, schreef er in de jaren dertig al over in zijn klassieker Security Analysis. Zijn derde principe voor obligatiebeleggers luidt vrij vertaald dat je veiligheid nooit moet opofferen voor rendement. Dat principe is bijna honderd jaar oud en het klopt nog steeds, hè.
Graham legde uit dat de rente op een obligatie uit twee delen bestaat. Het eerste deel noemde hij de zuivere rente, oftewel wat je krijgt zonder enig risico op verlies. Het tweede deel is een risicopremie, een vergoeding die de uitgever betaalt omdat er een kans bestaat dat je je geld niet terugziet.
Zijn rekenvoorbeeld blijft verhelderend. Bij een zuivere rente van 2% prijst een obligatie van 3% volgens die theorie een kans van ongeveer 1 op 100 op verlies in, terwijl een obligatie van 7% al een kans van 1 op 20 inprijst. Vijf keer zoveel risico dus, voor iets meer dan twee keer zoveel rente.
"De rente op een obligatie is geen cadeautje. Het is het prijskaartje dat de markt aan het risico hangt."
Vergelijk het met een verzekering. Een verzekeraar die jou een hoge premie vraagt, doet dat omdat de kans op schade groot is, en een bedrijf dat jou 8% rente biedt doet precies hetzelfde in omgekeerde richting. De markt is wat dat betreft behoorlijk meedogenloos in het inprijzen van wanbetaling.
Goed, dat betekent niet dat hoog rendement en veiligheid elkaar volledig uitsluiten. Er zijn momenten waarop de markt het risico te zwaar inprijst, meestal in volle paniek, en op dat moment kun je met een zorgvuldige selectie een mooi rendement halen tegen een beperkt risico. Maar dat is een kwestie van timing en onderzoek, niet van gewoon de hoogste coupon uit een lijstje pikken.
Graham gaf ook een praktische toets mee die ik nog altijd gebruik. Hij keek of een bedrijf een depressie kon doorstaan, en bij industriële bedrijven wilde hij twee dingen zien, namelijk een dominante omvang en een winst die ruim boven de rentelasten lag. Die tweede eis heet tegenwoordig de rentedekking, en daar kom ik verderop uitgebreid op terug.
Graham waarschuwde bovendien voor een menselijke reflex die ik bij beleggers nog dagelijks zie. Geld dat belegd moet worden, wordt ook belegd, en als er geen goede obligatie met een fatsoenlijke rente te vinden is, koopt men vaak een slechte. Zijn advies was om in dat geval liever genoegen te nemen met een bescheiden rente op de beste obligaties dan je kapitaal te riskeren in tweederangs papier.
Wat is het verschil tussen couponrente en effectief rendement?
Hier gaat het bij veel beleggers al mis, en eerlijk gezegd ook bij een flink aantal folders. De couponrente is de rente die op het papier staat, berekend over de nominale waarde van de obligatie. Je effectief rendement is wat je werkelijk verdient, en dat hangt sterk af van de prijs die je betaalt.
Een rekenvoorbeeld maakt het tastbaar. Je koopt een obligatie met een nominale waarde van €1.000 en een coupon van 3%, maar omdat de marktrente is gestegen, betaal je er maar €950 voor. Je ontvangt nog steeds €30 rente per jaar, wat op je inleg van €950 neerkomt op bijna 3,2%, en aan het einde van de looptijd krijg je gewoon €1.000 terug.
Die extra €50 bij aflossing telt ook mee, waardoor je effectief rendement boven de coupon uitkomt. Het omgekeerde gebeurt net zo goed. Koop je een obligatie voor €1.080, dan lever je bij aflossing €80 in en ligt je effectief rendement onder de coupon, waardoor een obligatie met een hoge rente die ver boven de nominale waarde noteert vaak minder oplevert dan je denkt.
Wie op zoek is naar de hoogste obligatierente, doet er dus goed aan om altijd naar het effectief rendement te kijken. Brokers en beursdata tonen dat meestal als yield to maturity, het rendement dat je ontvangt als je de obligatie tot het einde van de looptijd vasthoudt en de uitgever netjes betaalt. Die laatste voorwaarde is bij high yield papier geen formaliteit, maar daarover later meer.
Over het gemiddeld rendement van obligaties bestaan ook veel misverstanden. Uit de langjarige reeksen van Elroy Dimson, Paul Marsh en Mike Staunton, beschreven in hun boek Triumph of the Optimists en de jaarlijkse updates daarvan, blijkt dat obligaties sinds 1900 na inflatie gemiddeld zo'n 1 tot 2% per jaar opleverden. Aandelen haalden over dezelfde periode ruwweg 5% per jaar na inflatie.
En dan is er nog het renterisico, dat veel beleggers onderschatten omdat obligaties als saai bekendstaan. Oostenrijk gaf in 2017 een obligatie uit met een looptijd van honderd jaar en een coupon van 2,1%. Toen de rente in 2022 hard steeg, verloor die obligatie ten opzichte van haar top in 2020 meer dan de helft van haar koerswaarde.
Dat is geen typefout. Een staatsobligatie van een land met een uitstekende kredietwaardigheid, en toch een halvering van je inleg.
Hoe langer de looptijd, hoe harder de koers reageert op een renteverandering. Beleggers noemen die gevoeligheid de duration, en als vuistregel daalt een obligatie met een duration van 10 jaar ongeveer 10% in koers wanneer de marktrente 1 procentpunt stijgt. Wil je dieper in die rentebewegingen duiken, lees dan hoe de kapitaalmarktrente je portefeuille verandert.
Wat zijn high yield obligaties en hoe groot is het risico?
Nou, dan de categorie waar de zoektocht naar hoog rendement obligaties meestal eindigt. High yield obligaties, in de volksmond junk bonds genoemd, zijn obligaties van bedrijven die kredietbeoordelaars als speculatief bestempelen. Ze bieden binnen de gereguleerde obligatiemarkt de hoogste rente, en dat is geen toeval.
Kredietbeoordelaars als S&P, Moody's en Fitch geven obligaties een rapportcijfer. Alles vanaf BBB (bij Moody's Baa) heet investment grade, alles daaronder valt in de high yield categorie. Die grens is meer dan een etiket, want veel pensioenfondsen en verzekeraars mogen volgens hun eigen beleggingsregels alleen investment grade obligaties bezitten.
| Categorie | S&P en Fitch | Moody's | Wat het in de praktijk betekent |
|---|---|---|---|
| Hoogste kwaliteit | AAA | Aaa | Zeer sterke betalingscapaciteit, laagste rente |
| Hoge kwaliteit | AA | Aa | Sterke betalingscapaciteit |
| Bovengemiddeld | A | A | Solide, maar gevoeliger voor tegenwind |
| Ondergrens investment grade | BBB | Baa | Voldoende, maar kwetsbaar in een recessie |
| Speculatief (high yield) | BB | Ba | Duidelijk risico, hogere rente |
| Sterk speculatief | B | B | Afhankelijk van gunstige omstandigheden |
| Grote kans op wanbetaling | CCC en lager | Caa en lager | Hoogste rente, hoogste kans op verlies |
Volgens de langjarige faillissementsstudies van S&P Global ligt het gemiddelde jaarlijkse percentage wanbetalingen onder speculatieve bedrijven rond de 4%. Bij investment grade bedrijven blijft dat percentage ruim onder de halve procent. Dat verschil verklaart vrijwel volledig waarom de rente zo uiteenloopt.
Bij een faillissement ben je ook niet automatisch alles kwijt. Volgens de onderzoeken van Moody's kregen houders van ongedekte senior obligaties historisch gemiddeld zo'n 40 cent per dollar terug, al loopt dat per faillissement enorm uiteen. Een gemiddelde zegt dus weinig over de ene obligatie die jij toevallig in je portefeuille hebt.
En dan de crisisjaren. In 2008 verloor de Amerikaanse high yield markt ruim een kwart van haar waarde, terwijl de extra rente boven staatsobligaties, de zogeheten spread, opliep tot rond de 20 procentpunt. Wie op dat moment moest verkopen, betaalde stevig leergeld, en wie de zenuwen had om te kopen, verdiende in 2009 een rendement van ruim 50%.
High yield obligaties gedragen zich in een crisis veel meer als aandelen dan als obligaties. Juist op het moment dat je de bescherming van je obligatiedeel nodig hebt, laat dit deel je in de steek. Het is net als een paraplu die alleen werkt zolang het droog is.
"High yield is geen veilige haven. Het is een aandelenrisico in een obligatiejasje."
Veel beleggers kiezen voor het gemak een passieve high yield tracker, en daar zit een flink addertje onder het gras. Een obligatie-index weegt bedrijven naar de hoeveelheid uitstaande schuld, waardoor een bedrijf dat meer leent automatisch een groter gewicht krijgt. Passief beleggen in high yield betekent dus dat je het meeste geld uitleent aan de bedrijven met de zwaarste schuldenlast.
Je koopt bovendien alles, het kaf en het koren, zonder enige selectie op kwaliteit. Als de hele markt een kwart daalt, zit je er gewoon bij, zonder uitgang en zonder plan. Voor wie tijd en aandacht heeft, levert een actieve selectie van individuele obligaties en een helder exitbeleid wat mij betreft een veel betere uitgangspositie op.
Obligatie met 8 procent rente, kans of valkuil?
Ik neem je mee naar het voorjaar van 2020. De economie lag vrijwel stil door de coronacrisis, en de autofabrieken van Ford ook. Kredietbeoordelaar S&P verlaagde in maart 2020 de kredietwaardigheid van Ford naar junk status, waarmee de autobouwer een van de grootste zogeheten fallen angels ooit werd, een bedrijf dat van investment grade naar high yield zakt.
Ford kende dat gevoel al. In 2005 verloren Ford en General Motors allebei hun investment grade status bij S&P, en eind 2006 leende Ford ruim $23 miljard waarbij het vrijwel al zijn bezittingen als onderpand gaf, tot het beroemde blauwe ovale logo aan toe. Die financiële buffer zorgde ervoor dat Ford in 2009, anders dan General Motors en Chrysler, zonder faillissement en zonder reddingspakket van de Amerikaanse overheid door de kredietcrisis kwam.
Rond 2012 herwon Ford zijn investment grade status, totdat corona roet in het eten gooide. In april 2020 haalde het bedrijf $8 miljard op met nieuwe obligaties, verdeeld over drie leningen met een coupon van 8,5%, 9% en 9,625% en looptijden tot 2023, 2025 en 2030.
Dat is veel rente voor een bedrijf dat al sinds 1903 auto's bouwt.
Wie op dat moment instapte, maakte een mooie winst. De economie herstelde sneller dan verwacht, de vraag naar auto's trok aan en de koersen van deze obligaties stegen in het jaar daarna ruim boven hun uitgifteprijs. In de jaren erna verbeterde de kredietwaardigheid van Ford weer, en kreeg het bedrijf bij de kredietbeoordelaars opnieuw de investment grade status.
Uit het verhaal van Ford haal ik drie lessen die je direct kunt toepassen.
- De hoge rente was geen geschenk. In april 2020 wist niemand hoe lang de lockdowns zouden duren, en een faillissement was een reëel scenario. Die 9% was een eerlijke vergoeding voor echte angst.
- Kwaliteit onder de motorkap maakte het verschil. Ford voldeed aan de eerste eis van Graham, een dominante omvang, met een sterk merk, flinke liquide middelen en toegang tot kredietlijnen. Een klein bedrijf met dezelfde rating en dezelfde coupon had die buffer niet.
- Timing bepaalde het rendement. Wie een paar maanden later instapte, toen de paniek was gezakt, kocht dezelfde obligatie tegen een flink hogere koers en kreeg daardoor een veel lager effectief rendement.
Er speelt bij fallen angels nog iets interessants. Institutionele beleggers die geen junk mogen bezitten, moeten na een afwaardering vaak verkopen, ongeacht de prijs. Die gedwongen verkopen drukken de koers soms verder dan de werkelijke kredietkwaliteit rechtvaardigt, en precies daar kan voor een geduldige belegger met een eigen oordeel de kans zitten.
"Een hoge coupon is pas interessant als het risico tijdelijk te zwaar is ingeprijsd. Dat herken je niet aan de rente, maar aan het bedrijf erachter."
Vergelijk dat eens met de obligatie van 8 procent van de man op de verjaardag. In Nederland bieden kleinere vastgoedontwikkelaars, energieprojecten en familiebedrijven regelmatig obligaties aan met een rente rond de 8%, vaak via een eigen website of een crowdfundingplatform. Zulke aanbiedingen klinken als veilige obligaties met hoog rendement, maar het profiel is totaal anders dan bij Ford.
Bij aanbiedingen tot €5 miljoen hoeft de uitgever geen goedgekeurd prospectus te publiceren, maar volstaat een informatiedocument dat bij de AFM wordt aangemeld. De AFM keurt de inhoud van dat document niet goed en waarschuwt beleggers geregeld voor de risico's van dit soort obligaties. Lees dat informatiedocument dus altijd zelf, van voor tot achter.
Deze obligaties zijn bovendien vaak niet beursgenoteerd, waardoor je er tussentijds niet uit kunt stappen. Er is geen rating, geen onafhankelijke koers en vaak een onderpand waarvan de waarde in een crisis sneller daalt dan je lief is. Zie het als het verschil tussen een gekeurde occasion bij de dealer en een auto van Marktplaats zonder APK.
Hoe beoordeel je obligaties met hoge rente op veiligheid?
Een obligatie kopen is in de kern niets anders dan geld uitlenen aan een ondernemer. Als ondernemer ken je de andere kant van de tafel maar al te goed, want je bank wil je cijfers zien, je onderpand en vooral of je de rente kunt betalen als het een jaar tegenzit. Precies die vragen stel je als obligatiebelegger aan elke uitgever.
De beste obligaties zijn daarom niet per se die met de hoogste rente. De beste obligaties zijn die waarbij de vergoeding in een gezonde verhouding staat tot het risico dat je loopt. Met de volgende punten scheid je in de praktijk het kaf van het koren.
- Rentedekking. Deel het bedrijfsresultaat (EBIT) door de jaarlijkse rentelasten. Hoe hoger dat getal, hoe groter de buffer als de winst een keer tegenvalt, en Graham wilde hier een ruime marge zien.
- Schuldpositie. Zet de netto schuld af tegen de operationele kasstroom (EBITDA). Een bedrijf met vijf of zes keer zijn jaarlijkse kasstroom aan schuld staat op dunner ijs dan een bedrijf met een factor twee.
- Rangorde. Senior obligaties worden bij een faillissement eerder terugbetaald dan achtergestelde obligaties. De hogere rente op achtergesteld papier is de vergoeding voor een slechtere plek in de rij.
- Looptijd. Hoe langer de looptijd, hoe meer er onderweg mis kan gaan en hoe harder de koers reageert op rentebewegingen.
- Verhandelbaarheid. Een beursgenoteerde obligatie met dagelijkse handel kun je verkopen zodra het verhaal verandert. Bij een onderhandse lening zit je vast tot de aflossing.
- Valuta. Een obligatie in Turkse lira of Braziliaanse real met een dubbelcijferige rente klinkt aantrekkelijk, maar als die munt flink daalt ten opzichte van de euro, ben je je rente en een stuk van je inleg kwijt.
Wie een stap verder wil gaan, kan kijken naar de Altman Z score. Professor Edward Altman ontwikkelde in 1968 een formule die vijf verhoudingen uit de balans en de resultatenrekening combineert tot één getal dat de kans op faillissement inschat. In de oorspronkelijke versie voor beursgenoteerde industriële bedrijven geldt een score onder de 1,8 als gevarenzone en een score boven de 3 als relatief veilig.
Ik gebruik dit soort maatstaven al jaren als eerste filter. Ze garanderen niets, want een rating of een ratio kijkt altijd naar het verleden, maar ze voorkomen wel dat je je laat verleiden door een mooi verhaal en een hoge coupon. Pas als een obligatie door dat filter komt, ga ik dieper in het jaarverslag zitten.
Let ook op de rentestand zelf. Wanneer centrale banken de rente verlagen, stijgen de koersen van bestaande obligaties, en wanneer ze de rente verhogen gebeurt het omgekeerde. Een obligatie met hoge rente die je koopt vlak voordat de rente verder oploopt, kan je dus een koersverlies opleveren nog voordat er iets met het bedrijf zelf aan de hand is.
Hoe kom je van 4% naar 8% rendement op je portefeuille?
Goed, nu het eerlijke verhaal. Met veilige obligaties alleen kom je niet aan 8%, laat staan aan 12%. Wie dat belooft met uitsluitend obligaties, verkoopt je risico in een mooie verpakking.
Neem een portefeuille van €250.000 in investment grade obligaties met een effectief rendement van ongeveer 4%. Na 15 jaar groeit die, met herbelegde rente, naar ruim €450.000. Een groei van ruim €200.000, en dat klinkt op papier prima.
Maar inflatie knaagt ondertussen aan je koopkracht. Bij een gemiddelde inflatie van 2,5% per jaar is €250.000 na 15 jaar in koopkracht nog maar ruim €172.000 waard, een verlies van ruim 31%. Vergelijk het met een bekertje met gaatjes, want hoe hard je ook rent, er lekt altijd wat weg.
En jij maar rennen met je bekertje.
Een rendement van 4% compenseert die inflatie wel, maar er blijft na inflatie weinig echte vermogensgroei over. In box 3 betaal je bovendien belasting over een forfaitair rendement, en volgens de huidige plannen stapt de fiscus pas vanaf 2028 over op een heffing over je werkelijke rendement. Kijk wat dat betreft dus altijd naar wat er netto en na inflatie overblijft.
| Scenario | Rendement per jaar | Startbedrag | Eindwaarde na 15 jaar | Totale groei | Groeifactor |
|---|---|---|---|---|---|
| Veilige obligaties (investment grade) | 4% | €250.000 | €450.236 | €200.236 | 1,8 |
| Obligaties plus actieve strategieën | 8% | €250.000 | €793.042 | €543.042 | 3,17 |
Het verschil tussen beide scenario's is ruim €340.000. Dat is veel geld.
Dat is de kracht van samengestelde rente over een lange periode, waarbij elk extra procentpunt rendement zwaarder gaat wegen naarmate de jaren verstrijken. Vier procentpunt extra per jaar levert hier bijna het tweevoudige eindbedrag op. Het komt er alleen op aan hoe je die extra procenten haalt zonder je nachtrust te verliezen.
Vergelijk het met een stoel. Meer poten maken de stoel stabieler, en een portefeuille die op meerdere bronnen van rendement steunt, staat steviger dan een portefeuille die alles van één coupon verwacht. In mijn eigen aanpak zie ik drie bouwstenen die elkaar aanvullen.
- Een kern van kwalitatieve obligaties voor stabiliteit en voorspelbaar inkomen, gespreid over verschillende looptijden zodat je niet al je geld op één rentemoment inzet.
- Dividendaandelen van kwaliteitsbedrijven als aanvulling op de couponrente. Een dividendportefeuille van €500.000 met een dividendrendement van 5% levert €25.000 per jaar op, ofwel ruim €2.080 per maand, en goede dividendbetalers verhogen hun uitkering vaak jaar na jaar.
- Trendvolgen en momentum voor het groeideel, waarbij je instapt wanneer een trend zich aandient en uitstapt zodra die trend breekt.
Een eerlijke kanttekening bij dividend hoort erbij. Een dividend is geen contractuele verplichting zoals een coupon, bedrijven kunnen het verlagen of schrappen, en je betaalt in Nederland 15% dividendbelasting. Hoe je een stabiele inkomstenstroom uit aandelen opbouwt, lees je in onze uitleg over dividend groeiaandelen voor passief inkomen.
Trendvolgen is geen onderbuikgevoel. Tobias Moskowitz, Yao Hua Ooi en Lasse Pedersen toonden in 2012 in hun onderzoek naar time series momentum aan dat trends in 58 liquide markten, van aandelen en obligaties tot valuta en grondstoffen, de neiging hebben om door te zetten. Eerder lieten Narasimhan Jegadeesh en Sheridan Titman in 1993 al zien dat aandelen die het in de voorgaande maanden goed deden, dat in de maanden erna vaak bleven doen.
Mebane Faber publiceerde in 2007 een studie waarin een eenvoudige regel centraal stond. Je belegt zolang de koers boven het voortschrijdend gemiddelde van tien maanden ligt en je stapt uit zodra de koers eronder zakt, en in zijn historische tests beperkte die regel de diepste dalingen flink bij een vergelijkbaar rendement. Dat is niet mijn mening, dat zijn de feiten.
Eerlijk is eerlijk, trendvolgen kent ook periodes met valse signalen waarin je kleine verliezen neemt. Die kleine verliezen zijn de verzekeringspremie die je betaalt om de grote dalingen te ontwijken. Een passieve belegger heeft geen uitgang, de trendvolger wel.
"Je haalt geen 8% door de hoogste rente te zoeken. Je haalt 8% door rendement uit meerdere bronnen te combineren en je verliezen klein te houden."
En dan die 12% uit de kop van menig advertentie. In goede beursjaren is dat met een actieve aanpak haalbaar, maar ik zou je nooit een gemiddelde van 12% per jaar beloven, en een serieuze belegger doet dat ook niet. Welke combinatie bij jou past, hangt af van je tijd, je kennis en je risicobereidheid, en in ons artikel over een beleggingsstrategie kiezen die bij jouw profiel past zetten we de opties naast elkaar.
Niet voor niets heet een van mijn boeken Beter dan de Bank. Beleggen met hoog rendement draait niet om het vinden van één wonderproduct, maar om een doordacht systeem waarin elk onderdeel een eigen taak heeft. Obligaties zorgen voor rust, dividend voor inkomen en trendvolgen voor groei en bescherming.
Wat kun je nu doen?
Kijk, niemand weet wat de rente, de kredietmarkt of de beurs morgen doet. Maar wat we wel weten, is dat beleggers die begrijpen wat ze kopen en een plan hebben voor slechte tijden, het op lange termijn beter doen dan beleggers die achter de hoogste coupon aanrennen. Deze stappen kun je zelf onderzoeken.
- Breng je huidige obligaties in kaart. Noteer per obligatie de rating, de looptijd, de rangorde en het effectief rendement in plaats van alleen de coupon. Je ziet op dat moment direct waar het echte risico in je portefeuille zit.
- Toets elke obligatie met hoge rente op de cijfers. Bekijk de rentedekking en de schuldpositie van de uitgever, en overweeg de Altman Z score als extra filter, zoals Graham dat in zijn tijd met zijn eigen maatstaven deed.
- Wees extra alert bij onderhandse obligaties van 8 procent. Lees het informatiedocument, kijk wie er bij een faillissement voorgaat en ga na of je de volledige looptijd kunt uitzitten zonder dat geld nodig te hebben.
- Reken je eigen situatie door met inflatie en belasting erbij. Een nominaal rendement zegt weinig zolang je niet weet wat er na inflatie en box 3 overblijft.
- Verdiep je in trendvolgen en momentum. Onderzoek hoe deze wetenschappelijk onderbouwde strategieën je obligatiedeel kunnen aanvullen, zodat je ook een plan hebt voor de momenten waarop markten hard dalen.
Dat is de kern. Veilige obligaties met hoog rendement bestaan zelden in één product, maar een veilige portefeuille met een mooi rendement kun je wel gewoon zelf bouwen. Op Beleggen.com laten we je stap voor stap zien hoe je obligaties, kwaliteitsaandelen en trendvolgende strategieën combineert, zodat het geld voor jou werkt in plaats van andersom. Begin vandaag nog met stap 1 en breng je obligaties in kaart.
Bronnen
- Graham, B. & Dodd, D.L. (2009). Security Analysis (Sixth Edition). McGraw-Hill.
- Altman, E.I. (1968). "Financial Ratios, Discriminant Analysis and the Prediction of Corporate Bankruptcy." The Journal of Finance, 23(4).
- Jegadeesh, N. & Titman, S. (1993). "Returns to Buying Winners and Selling Losers: Implications for Stock Market Efficiency." The Journal of Finance, 48(1).
- Moskowitz, T.J., Ooi, Y.H. & Pedersen, L.H. (2012). "Time Series Momentum." Journal of Financial Economics, 104(2).
- Faber, M.T. (2007). "A Quantitative Approach to Tactical Asset Allocation." The Journal of Wealth Management, 9(4).
- Dimson, E., Marsh, P. & Staunton, M. (2002). Triumph of the Optimists: 101 Years of Global Investment Returns. Princeton University Press.
- S&P Global Ratings. Annual Global Corporate Default and Rating Transition Study (jaarlijkse publicatie).
- Moody's Investors Service. Annual Default Study: Corporate Default and Recovery Rates (jaarlijkse publicatie).
- Autoriteit Financiële Markten (AFM). Informatie over aanbiedingen van effecten onder de prospectusgrens en het informatiedocument.
Disclaimer: Dit artikel is geschreven voor educatieve doeleinden en vormt geen beleggingsadvies of aanbeveling tot het doen van transacties. De informatie in dit artikel is met zorg samengesteld, maar Beleggen.com aanvaardt geen aansprakelijkheid voor onvolledigheid of onjuistheid. Beleggen brengt risico's met zich mee. Je kunt (een deel van) je inleg verliezen. Doe altijd je eigen onderzoek en raadpleeg een financieel adviseur voordat je beleggingsbeslissingen neemt.
Baby's Eerste Miljoen — Gratis boek (alleen €6,95 verzendkosten). Bekijk hier.
Disclaimer: Dit artikel is geschreven voor educatieve doeleinden en vormt geen beleggingsadvies of aanbeveling tot het doen van transacties. De informatie in dit artikel is met zorg samengesteld, maar Beleggen.com aanvaardt geen aansprakelijkheid voor onvolledigheid of onjuistheid. Beleggen brengt risico's met zich mee. Je kunt (een deel van) je inleg verliezen. Doe altijd je eigen onderzoek en raadpleeg een financieel adviseur voordat je beleggingsbeslissingen neemt.

